Virus? Stel je niet aan joh!

14-03-2020. Ja ik ben Groninger, en niet wars van enige nuchterheid. Nuchter is echter wat anders dan dom. Dom is alle gevaar weglachen. Hahahaha, bang voor een virus. Hahaha, het is maar een griepje. Hahaha elk jaar gaan er mensen dood door griep. Hahaha, maar drie tot vijf procent gaat dood. Drie tot vijf procent. Getallen worden abstract. Als je drie tot vijf procent in harde aantallen uitrekent moet je toch wel ziekelijk nuchter zijn om niet te schrikken. Mochten die percentages al kloppen trouwens. Meneer Dood als ver van mijn bed show, het zal allemaal wel meevallen. En dan nog: het treft veel oudjes hè? Weg ermee, ze hebben immers een mooi leven gehad.

Het goed je handen wassen en snotteren in een papieren doekje bleek toch niet de opmars van het virus te stoppen. We ademden gewoon nog in elkaars gezicht, zaten massaal met onze handen aan koffieapparaten en de trapleuningen werden niet ontsmet. Geen handen schudden? Doe niet zo mal joh! En meer van dat soort schouderophalen. Het topje van bedrijven en het topje in de politiek en gezondheidszorg kondigden dan toch maatregelen aan om verspreiding van het virus te voorkomen. Wel laat. En ook niet volledig. Thuiswerken werd het dus. Mocht het mogelijk zijn weliswaar, anders werkte je gewoon door. Kinderen gewoon naar school. Ik weet niet hoe het u vergaat, maar sinds ik kinderen heb blijken de kleine monstertjes een bron van besmetting te zijn met allerlei troep die ze opdoen van mede-monstertjes op de opvang of in de klas.

Het tegengaan van verspreiding van een virus in onze maatschappij bleek tot onze grote schrik een gezamenlijke inspanning. En dat gezamenlijke was er de laatste twintig jaar toch vakkundig uitgesloopt. Toen bleek dat we toch niet zo nuchter waren als aanvankelijk gedacht en massaal boodschappen insloegen, roofden we het liefst de spullen uit de kar van een ander. Ieder voor zich. Maar mensen die thuis moesten werken zochten elkaar toch nog even op omdat ze het allemaal maar onzin vonden. De laatste vergaderingen gingen nog even door en we gingen toch nog even met de trein. O ja en die vakantie, die was al geboekt. Leraren stonden met een snotneus voor klas want de ouders van de kinderen werkten in de zorg, en de zorg… ach, dat was een verhaal op zich.

Mensen willen dingen. En omdat ze zichzelf het middelpunt van de maatschappij vinden doen ze ook dingen. Ik vind dat het nog wel even kan en als je er wat van zegt krijg je een grote bek of ik sla erop. Nog niet de houding die je wilt zien. Elke onbenul die nuchter blijft en zijn eigen ding blijft doen brengt potentieel de hele groep in gevaar. We zien het niet. We zien het niet omdat we als mensen niet een organisme meer zijn, maar uiteen zijn gespat in allerlei kleine kutorganismesjes met elk een eigen doel, een eigen mening, een eigen wil. Een systeemcrisis, die zich vrij regelmatig financieel al liet zien en in het geval van de Coronacrisis over de as van de zorg.

Veel gezondheid toegewenst.