Als ict-er naar de huisarts

Gelijk oude hard- of software zijn onderdelen van mijn lichaam onderhevig aan slijtage, of aan vervanging toe. Per slot van rekening ben ik al boven de vijftig. Knappe hard- of software die dát volhoudt overigens.

Ik kom met mijn functionele vraag bij de huisarts. De knie hapert en ik wil graag dat hij het beter doet. Want ternauwernood de avondvierdaagse met mijn jongste zoon volhouden is niet conform verwachting en ook het voetbalpartijtje laatst met alle vier zoons moest ik voortijdig afbreken wegens pijn in het gewricht.

Nu treft het dat ik een vrij goed onderhoudscontract heb afgesloten met een zorgverzekeraar. Het SLA met deze zorgverzekeraar is evenwel niet optimaal en ook heb ik geregeld discussies over meerwerk dat wordt uitgevoerd aan mijn lichaam en steevast niet onder het contract valt.

Veelal verlies ik deze discussies, zodat ik extra moet betalen aan de zorgverzekeraar. ‘Eigen risico,’ worden deze kosten genoemd, of: ‘deze kosten vallen niet binnen uw zorgverzekering.’ Ik had blijkbaar beter moeten opletten bij het opstellen van het contract.

De huisarts pleegt, als subcontractor van de zorgverzekeraar, monter onderzoek. Hij stelt vragen en inspecteert mijn hardware. Hij kijkt spoedig bedenkelijk.
‘Ja ja ja. Deze knie is wel aan slijtage onderhevig. Je hebt twee jaar geleden een meniscusoperatie gehad zie ik. De garantie daarop is vervallen. Ja dat ligt niet aan mij hoor, dat is de schuld van de zorgverzekeraar. Bovendien is toen al geconstateerd dat de kruisbanden ook beschadigd waren. Ik denk dat dit het euvel is.’

Blanco kijk ik terug. De huisarts gebruikt nog wat kreten uit het nieuwste jargon en ik dwaal wat af met de gedachten.
‘Wat verwacht je zelf,’ zegt de huisarts, ‘ik denk dat je nieuwe kruisbanden moet, dan zul je als nieuw zijn.’
‘Zijn het dan winter- of zomerbanden?’ vraag ik maar. De termen zeggen mij niet zoveel, en van deze aanduiding heb ik wel eens gehoord.
De huisarts knikt ernstig.
‘Ik denk aan nieuwe kruisbanden, wat vind je zelf?’

Ik vind eigenlijk alleen maar dat ik de avondvierdaagse goed moet kunnen lopen en ook het partijtje voetbal met vier zoons mag wat langer duren dan nu het geval is.
Ik vertel het de huisarts.

‘Dus het maakt u niet zoveel uit wát er gedaan wordt, als u maar weer lang kunt lopen en voetballen?’ vraagt hij me, na enig nadenken.
‘Nee, ja, inderdaad, ú bent de specialist,’ antwoord ik, ‘ik vertrouw wel op uw oordeel.’

‘Ja ja ja,’ mompelt de huisarts, ‘ik verwijs u eerst door naar het ziekenhuis. Ik zal een opdracht daartoe verstrekken, ik denk dat deze kosten wel onder het fixed-price gedeelte van uw contract met de zorgverzekeraar zullen vallen. Ik denk dat een MRI scan eerst wel handig is, maar dat laat ik over aan de orthopedist. Mogelijk zijn de kosten van de scan meerwerk voor u. Heeft u voorkeur voor een ziekenhuis?’

Ik vind eigenlijk alleen maar dat ik de avondvierdaagse goed moet kunnen lopen en ook het partijtje voetbal met vier zoons mag wat langer duren dan nu het geval is.
Ik vertel het de huisarts.

Drie weken later in het ziekenhuis in Zuid-Duitsland kijk ik samen met de orthopedist naar een scan van mijn knie. De orthopedist analyseert de scan en maakt een functioneel ontwerp van een knie. Hij schetst even op een papiertje hoe een knie optimaal werkt. Ik begrijp het, hoewel zijn gebrekkig Engels moeilijk te volgen is. Een knie is een scharniergewricht blijkbaar. Vanuit dit gewricht wordt het been gestrekt en gebogen.

Daarna vertelt hij wat hij wil gaan doen tijdens een operatie. Hij maakt een heel technisch ontwerp, gelardeerd met termen als patella, meniscus, hyalien en ligamenta cruciformia. Het duizelt me.
‘Dus zullen we het zo maar doen?’ vraagt de orthopedist.
Ik knik bezweet. Ik vind eigenlijk alleen maar dat ik de avondvierdaagse goed moet kunnen lopen en ook het partijtje voetbal met vier zoons mag wat langer duren dan nu het geval is.
Ik vertel het de orthopedist.

Op zich gaat het wel. Het was even wennen na het wakker worden uit de operatie. De twee protheses werken prima. Ze zijn gemaakt van hoogwaardig aluminium. In de nabije toekomst kan er allerlei electronica aan worden gekoppeld, die elke onnauwkeurige beweging kan corrigeren. Na een gewenningsperiode van drie jaar kan ik naar hartelust voetballen, wordt mij verzekerd, en ik kan wel tien keer een avondvierdaagse achter elkaar lopen.

Alleen die fantoompijn hè? Maar ook daar is iets aan te doen.
Zij het als meerwerk.

 
image51