Home » Schrijven » Engemensen

Engemensen

Stage in de Hema

Omdat ik onfris rook en de werkdag nog lang was liep ik naar de Hema, ten einde een fris t-shirt over de oksels te trekken. Het zou wellicht helpen de kwalijke odeur de rest van de dag te verstoppen. Met het shirt onder de arm liep ik naar de kassa’s. Ik trof er twee dames, …

Stage in de Hema Lees verder »

Kansen pakken

‘Elke kans moet je pakken! Pas dan kom je ergens!’ Hij wrijft even in z’n handen en kijkt me doordringend aan. En vrolijk, want hij is zo’n kerel die dagelijks een strakke blauwe hemel met volop zon produceert met nimmer een wolkje. Eigenlijk geloof ik nooit dat zulke mensen echt bestaan en verdenk ik ze …

Kansen pakken Lees verder »

Opa (2)

Toen ik tegen het einde van de middag het café betrad was er al een gast aanwezig, die mij nors bekeek. Het beviel hem zichtbaar niet wat hij zag. Hij pakte het voddige krantje op, dat voor hem op tafel lag, en demonstratief hield hij het papier voor zijn bolle gezicht. Ik liet het bij …

Opa (2) Lees verder »

Blij ijs

Zonder meer verschaft het eten van een ijsje iets feestelijks. We zien achteloos slenterend voetvolk leuren met hoorntjes en torenhoge slagroomklodders in het straatbeeld. De gezichten van mensen die ijs eten staan altijd blij. IJs verbindt ook een enkele maal. De keer dat ik onhandig tegen een ijslikkende juffrouw opbotste leverde mij een witte veeg …

Blij ijs Lees verder »

Alles is mogelijk

Verschrikt keek hij in de spiegel. Hij leek even weg te zijn gedommeld. Met grote ogen staarde hij met afgrijzen naar zijn kale hoofd, waar zijn eens zo weelderige haardos zat. Ook zijn paardenstaart was weg en lag potsierlijk op de rand voor de spiegel, tussen de flesjes eau de toilette en verschillende scharen en …

Alles is mogelijk Lees verder »

Zwemles

Bepaald klein was het jongetje, hoewel hij dezelfde leeftijd had als zijn zwemgenoten. De ouders stonden langs de rand van het zwembad, wachtend op een teken van de zwemjuf. Het teken kwam. Vol overtuiging sprongen de kinderen en keken om. Ouders zwaaiden en een enkeling stak de duim omhoog. Ook het jongetje keek lachend om, …

Zwemles Lees verder »

Ressentiment

Rustig zit ik te knikkebollen in de wachtkamer. Het leed in de wereld lijkt ver weg. Hoewel velen geluk nastreven als een permanente staat van geest, weet ik uit ervaring dat geluk slechts bestaat uit momenten. Je hoopt aan het eind van zo’n leven dat het aantal gelukmomenten groter is dan het aantal keren dat …

Ressentiment Lees verder »

Escaleren

‘Het is goed dat we even contact hebben.’ – ‘Ja absoluut, ik heb ook sterk de behoefte om even te syncen. Bovendien is het een uitdrukkelijke wens van de stuurgroep. Ik zie dit even als een opstart-bilaatje voor een soort taskforce.’ ‘Ja nou ja. Het is in ieder geval zaak om in control te blijven.’ …

Escaleren Lees verder »

Boerenpret

Het pretparkje ligt in de bossen, verstopt tussen dorpen met namen die lijken op blaffende keelklanken. De rit ernaartoe leidt over vergeten wegen, door uitgestrekte weilanden met hier en daar een passant, die met open mond de auto nastaart. Bij aankomst blijkt het woord ‘pretpark’ een eufemisme te zijn. Het was ontworpen door iemand die …

Boerenpret Lees verder »

De ware

De uitspanning aan het water was in de loop der jaren het domein geworden van gekostumeerde heren die dure zakenlunches wegvergaderden, en gebruinde gezelschappen in de laatste zeilmode, wier ledigheid schijnbaar niet meer om handen had dan roze cocktails wegslurpen in de rieten loungesets die zich aan de waterkant bevonden. Toch had ik juist hier …

De ware Lees verder »