De Nieuwe Cultuur

Van het begrip Cultuur zijn erg veel definities te geven. Meneer Tylor omschreef het in 1871 reeds mooi: Cultuur is dat complexe geheel van kennis, geloof, kunst, wetgeving, moraal, gewoonte plus andere vaardigheden en rituelen, dat mensen nodig hebben als lid van een samenlevingsverband.

Deze definitie lezend kom je al gauw tot de conclusie dat veel huidig protest in de samenleving tegen de bezuinigingen op Cultuur eigenlijk een vreemd protest is.

Want ons samenlevingsverband valt niet weg te bezuinigen. Geen enkel kabinet, hoé verbeten de bekuifde koppen ook uit de ogen kijken, zal het lukken de complete samenleving weg te bezuinigen.

Toch wordt er wel degelijk bezuinigd. En ook verbeten. Goed, niet iedereen is even knap van uiterlijk, maar moeders mooiste was het niet bepaald die vinnig kwam vertellen voor de televisie dat de cultuur werd wegbezuinigd. Het was mooi geweest en en passent werd de gehele cultuur als een hobby neergezet, thuishorend bij kiezers aan de linkerkant van het politieke spectrum. De voorbeelden die daarbij werden aangedragen betroffen eigenlijk uitingsvormen van kunst.

Hoewel op zich een compliment kun je dus stellen dat bepaalde politieke kringen eigenlijk willen bezuinigen op kunst. Geschreven, gesproken, geschilderde, gekleide, gezongen kunst, noem maar op. Kunstenaars krijgen geen subsidie en het publiek moet veel gaan betalen om kunst te beleven.

Terug bij Tylor. We zagen dat kunst onderdeel uitmaakt van het geheel van kennis, geloof, wetgeving, moraal, gewoonte plus andere vaardigheden en rituelen, dat mensen nodig hebben als lid van een samenlevingsverband.

Ergo, bezuinigen op een ingrediënt van het complexe geheel zal leiden tot een veranderde set van waarden. En daarmee verandert dus de cultuur. Je bezuinigt cultuur dus niet weg, je verandert cultuur. Doelbewust, zo lijkt het. Door een deel van de politiek.

Wat voor cultuur dat dan wordt is een grote gok. Als vele kunstvormen verdwijnen als compensatie van het platte amusement, dat ons als kokhalzende ganzen in de strot wordt geduwd, wordt het mij angstig te moede. Enkel kooigevechten en zangprogramma’s op TV als vermaak.

Want daar gaan we heen. Van Kunst naar Vermaak.

Kom op voor Kunst.

 

Inspirator: Gerhardt Heusinkveld, initiatiefnemer Fluister Mooie Dingen op 25 november 2010