Wat kleiner van postuur dan ik stond hij voor me te huiveren. Voor achten in de ochtend was de dag nog donker en koud. Zijn grijze haar wapperde wat opstandig omhoog in de wind. Zijn werkende leven bevond zich op een leeftijd die me tevreden stemde. Hij was nog ouder dan ik en hij werkte nog.

Koffie sloeg hij af want het werk riep. Hij kwam de auto van mijn vrouw halen voor een servicebeurt. Hij zou hem vanmiddag weer afleveren. Op zich al service natuurlijk. Of zijn eigen auto zolang op onze oprit mocht staan. Natuurlijk, dat mocht.

Ik zette mijn eigen auto wat aan de kant. Toen ik uitstapte zag ik zijn ogen glimmen. Mijn auto had niet hetzelfde merk als die van mijn vrouw, maar behoorde wel tot dezelfde autogroep.

“Een prachtige auto,” sprak de man zacht, en zeker niet zonder vertedering. “Ook van de firma.”
Hij gaf me een hand en vertrok.

Zijn passie trof me. Wat een betrokkenheid. Ik hoop zeer en van harte dat de firma net zo betrokken is bij hem.

 
 
image