Je eigen kerstverhaal

Dit is je eigen kerstverhaal. Een kerstverhaal bevat weemoed, sentiment en vage referenties aan heldendom, goede voornemens en inzet voor een betere wereld. Aan het einde van het verhaal is de aanvankelijke ellende vervangen door warm geluk. Ik hoop dat het verhaal zo uitpakt voor je.

imageOok jouw kerstverhaal begint met ellende. En je had ellende. Vers van de pers of belegen. Je voetbalclub bakte er niks van. Je CFD’s brachten je op de rand van de afgrond. Je miste je kinderen, die je alweer een jaar niet zag. Je kon de nieuwe iPhone niet kopen. Mensen gingen dood. O ja, en je was bang, de hele tijd.

Ellende was ook incontinentie. Concurrentie. Impotentie. Incompetentie. Ook het burengerucht, de gestolen fiets en de bekeuring voor te hard rijden. Ellende was het gevoel dat je steeds harder moet werken voor je geld. En het gevoel dat je je geld met steeds meer mensen moet delen, die geen geld hebben of lui zijn. Of anders zijn, of stinken. Of alles tegelijk zijn. Je voelde je moe, uitgebuit en genaaid.

Nu moet er wel iets veranderen in dit verhaal. De ellende moet worden omgebogen naar iets positiefs. Anders is het een zwartgallig verhaal en geen kerstverhaal.

In een kerstverhaal hoeven mensen die ongelukkig zijn over het algemeen niets te doen. Omstandigheden veranderen plotseling, opklaringen vinden opeens plaats en de zon gaat schijnen op de versgevallen witte sneeuw. Vaak is de verandering te danken aan de goedertierenheid van een omstander of een passant. Desnoods van een nabije vriend of familielid, die eerst je ellende door de vingers zag, maar rond Kerstmis tot inzicht komt dat eigen rijkdom van geest en materie aangewend kan worden ter jouwer geluk.

image21Ik hoop dat jij ook zo in de wereld staat. Want zo wordt het een warm verhaal. Kaarslicht en wollen kleden. Hoorngeschal en klokjes klingelingeling. Een glaasje wijn en monchou hapjes. Je kan het passief ondergaan, je hoeft niets te doen. Anderen regelen het voor je. Vaders, moeders, familieleden, vrienden, chefs en ministers; allen staan ze voor je klaar. Het is bijna kerst en zo ben je van je ellende verlost.

Nou, mooi verhaal vind je niet? Nu kun je de blik naar buiten richten om te kijken wie jíj kunt helpen! Want zo werkt het immers. Je bent aangestoken door het licht en je geeft het door.

Nee, verslik je niet in de truffelmayonaise. Helaas komt dit laatste besef steevast te laat. Kerstmis blijkt dan vaak nét voorbij en de helpende hand als aandeel in het geluk van een ander is geen deuntje uit het dagelijks concert des levens. Dat is immers voorbehouden aan kerst. In het daagse leven is het keiharde gevecht om onszelf te laten participeren in de maatschappij allesomvattend. Snel na de kerst worden we immers weer volledig in beslag genomen door de kleuringstelling van de halve millimeter epidermis, vuurwerk, oude geloofsboeken en geld. Daarbij komt nog dat voor velen de gang naar nieuw leed direct ná de kerstdagen reeds weer wordt ingezet en er überhaupt geen ruimte is voor helpende handen aan een ander.

Het is begrijpelijk hoor. Het fijne is dat daar ook rekening mee wordt gehouden. Vrij snel na kerst is het namelijk Nieuwjaar, zodat je de uitgestelde helpende hand aan die ander kunt opvoeren als Goed Voornemen; een prelude voor het volgende kerstfeest.

Hiervoor zijn een aantal tips. Je kunt je voornemen om mensen te steunen die blijvend op de grond liggen door het verlies van een dierbare of voor wie het verlies van een baan hetzelfde effect heeft. Het verwerken van ontucht door de joviale oom brengt veel leed met zich mee, denk daar eens aan. Desnoods neem je je voor iemand te steunen die smart ondergaat door overgewicht, ouderdom, oorlogstrauma’s, dakloosheid, eenzaamheid, armoede, hongersnood of een ernstige ziekte. Let wel, het is maar een voornemen en het is maar een greep uit de grabbelton der ellende die de wereld rijk is.

Maar dat is voor jou voor later zorg. Want dit is een mooi kerstverhaal. Jouw kerstverhaal. Waarin je ellende verdwijnt, in ieder geval voor even, tijdens de kerst. En die ander? Ach, die redt zich maar even, desnoods volgend jaar, joh.

Een fijne kerst.