Nieuw Werken in het leger

Kijk, dat is nou vooruitgang. Het Pentagon heeft uitgevaardigd dat Amerikaanse militairen (weer) gebruik mogen maken van Twitter en tevens van andere sociale netwerken. Hoewel de term Sociale Netwerken in combinatie met het leger paradoxaal lijkt is het toch een mooie opsteker voor de beweging van Het Nieuwe Werken.

In praktijk zie ik de militair nog niet met de laptop in de PSU rondlopen. Wel op de kazerne natuurlijk, waar het apparaat, licht bekrast door wapentuig, aanwezig is naast het in onzwang geraakte Blenco blikje. Kazernes zullen in hoog tempo worden voorzien van betere Wifi infrastructuur. Maar we gaan er van uit natuurlijk dat de militairen niet in de kazerne rondlummelen, maar praktizerend oorlog voeren.

In het veld is Het Nieuwe Werken dan ook stiekem al doorgedrongen. De Iphone hangt in de gordel naast de pioniersschep, waarbij de legerleiding wel aantekent dat het gebruik van de netwerken onmogelijk wordt gemaakt tijdens bepaalde operaties, omdat dat de positie zou kunnen verraden. Een en ander werkt natuurlijk met een SIMmetje op een eigen netwerk van het leger, dat overigens al stevig bezig is om apps te ontwikkelen voor militairen zoals bijvoorbeeld One Force Tracker, dat sluipschutters opspoort en doorgeeft aan belanghebbenden.

Mooi voor het leger, dit alles. Geen geblèr in portofoons met slechte ontvangst om te smeken om luchtsteun, in feite stuur je gewoon een SMS. Je mailt je vriendin wanneer de oorlog ongeveer voorbij is en wat je wilt eten bij thuiskomst. Google Maps leidt je naar de vijand. Bloedige foto’s zijn zo thuis. Tot slot zie ik grote afname in de enorme papierstroom binnen het leger. Verzoekjes voor vrijaf en het laten staan van de baard kunnen simpelweg elektronisch naar de leidinggevende worden gestuurd. Geen gedonder met gezaghebbende kolonels, die op hun beurt weer last hebben van die ‘verdomde generaals‘, zoals Simon Carmiggelt al eens optekende. Die tijden zijn voorbij.

Want directe bevelen zijn slecht voor de keel en door de over het algemeen slechte articulatie in het leger ook multi-interpretabel. Beter is het gewoon een Send-to-all te versturen met duidelijke geschreven instructies. Gewoon ondertekent door een generaal, die de sterren thuis maar oppoetst. Een mooie bezuiniging ook, aangezien de keten van kolonel tot sergeant, die allen de instructie doorschreeuwen, kan worden vervangen door een elektronische keten. Eventueel kan als hobby of bij verveling nog gemarcheerd worden, waarbij genoemde instructies ouderwets mondeling kunnen worden geschreeuwd. Schrap daarbij alle nutteloze burgeractiviteiten en Het Nieuwe Werken heeft ook hier een goede financiële driver.

Ik denk dat het leger al ver is met Het Nieuwe Werken. Hoewel binnen de corebusiness de kogel even dodelijk blijft en de bermbom even hard afgaat. En dat moet ook, anders wordt het een speelleger. Er moeten ook nog wel grote hobbels worden genomen zoals het Ipod gebruik tijdens gevechten; al teveel foto’s nemen in de strijd (hetgeen iets te veel Monty Python taferelen zou opleveren), daten met de vijand, en al te luidruchtige alarmtonen op het toestel, die het ook blijven doen zonder netwerk. Zoals we nu vergaderen op het werk met toestellen in de trilstand, zo zal de militair tijdens het vechten hetzelfde doen.

Jammer dat het leger ook mogelijkheden ziet via Twitter te recruteren. Ik houd angstvallig mijn followers in de gaten…

 

17-02-2011. geschreven naar aanleiding van een nieuwsbericht over gebruik van Social Media in het Amerikaanse leger.