Ik ben te gast. Ik ken hem nog van vroeger en hij vroeg of ik langskwam. Het IT project was afgerond en hij wou er met me over praten.

Trots leidt hij me over de afdeling. Glimmend vertelt hij over twee nieuwe rekencentra aan de andere kant van het land, thin clients, laptops met harde schijven zonder bewegende delen en snelle verbindingen.
“Eigenlijk is alles in basis bedoeld om met de tijd mee te gaan. Je hebt je eigen desktop nu overal ter wereld beschikbaar! En we hebben geruisloze laptops! Waar je ook bent, je kunt er werken! We hebben ons uitgebreid laten adviseren en de scherpste aanbieding uit de aanbesteding gehaald!”

Hij bloost ervan en noemt het bureau dat hem heeft geadviseerd. Ik ben onder de indruk van zijn verhaal. Mijn roots liggen in de IT en ik herken veel van wat hij vertelt. Ik ken de naam van het bureau ook wel. De nieuwste technieken, inderdaad. En thin clients. Solid state harddisks. En ja, ook Het Nieuwe Werken heeft hier blijkbaar zijn intrede gedaan. Tegen een hoge prijs, dat wel. Hoe goed de aanbieding ook was, het exorbitante bedrag dat ermee gemoeid was deed me duizelen.

Het afscheid is hartelijk. Ik feliciteer hem met de enorme aanwinsten. Hij glundert.

Als ik weer buiten sta slaat de twijfel toe. Ik kijk achterom, naar het torenhoge gebouw van spiegelglas, dat zo mooi is ingericht. Voorzien van het meest moderne klimaatbeheersingssysteem, en dat was prettig op deze drukkend warme dag. In de centrale hal is een crèche gevestigd. Er huist een kapster in het pand en eenmaal per week komt er een masseur. Op de hoek van de straat zit een winkelcentrum voor alle benodigdheden. In de wijde omgeving is geen file te bekennen.

Veel mensen die de oprichting van het bedrijf nog hebben meegemaakt werken er nog steeds, en wonen in plaatsen rondom het bedrijf. Ze komen op de fiets naar het werk. Ze kennen elkaar al jaren en kaarten samen in het luxueuze bedrijfsrestaurant, waar alles te krijgen is, van croque-monsieurs tot tilapiafilets.

Ik denk aan het futuristische kloksysteem bij de ingang. Het systeem herkent automatisch of je binnen bent en aan het einde van elke maand krijgt de chef een overzicht hoelang je binnen was.

De functioneringsgesprekken, beoordelingsrondes en boterzachte werkafspraken. Aanwezigheid eigenlijker dan prestaties. De projecten die er steevast uitlopen en veel te duur zijn. Vergaderingen in zaaltjes. Samen roken achter het gebouw.

Nee, ze zijn up-to-date geoutilleerd. Rekencentra aan de andere kant van het land. Snelle verbindingen en thin clients. Je eigen desktop over de hele wereld beschikbaar. Geruisloze harddisks in computers op schoot. Maar het blijft Nieuw Werken in een oud jasje. Met zo’n futuristisch gebouw waar alles voorhanden was en waar mensen nooit achter hun moderne bureau vandaan kwamen was zo’n advies niet nodig. Thuis werken deden deze mensen niet en bovendien bracht het de klokkaartadministratie maar in de war.

Adviseren is een vak en doe je pas goed als je je hebt ingeleefd in de klant en de omgeving waarin hij opereert. Je moet de cultuur en de bijbehorende waarden van een bedrijf begrijpen. Het hier gegeven advies was ongetwijfeld modern, met termen die het bedrijf ook wel eens gehoord had. Het scoorde mooi. Producten geleverd, klant betaalde. Klaar. Of toch niet?

Ik ben aangekomen bij het winkelcentrum. Een chauffeur helpt net een blijkbaar zeer rijke freule in een enorme, glimmende sportwagen, waarvan het ornament op de motorkap al meer kost dan mijn gehele vehikel. Als de vrouw is ingestapt zet de chauffeur de boodschappentas achterin en start de wagen. Een enorm motorgeronk vult de straat, iedereen kijkt om. Dan zet de wagen zich voorzichtig in beweging en rijdt met een slakkengang de bocht om.

img_4854