De eens zo gesticulerende weermannen op TV hebben duidelijk aan enthousiasme ingeboet. Het geschal van het zonne-halleluja is vervangen door een ingetogen voorspelling van nat weer. De gezichten staan somber, want alleen het voorspellen van móói weer is goed voor de economie. Pa zet het driewielertje weer binnen. Verbeten worden barbecues richting berging gereden. Narrig worden wandeltochten voor vijftigplussers afgelast. Zuchten en steunen klinkt in allerhande media, want gatverdamme de regen blijkt dit keer nat.

Maar ik ben blij. Ik vind het fijn als het regent. Het door veel mensen aangeduide ‘mooie weertje’ kan mij van kinds af aan minder bekoren dan mijn eigen, natte, invulling ervan. Regen heeft iets gemoedelijks. Mensen zoeken gehaast een heenkomen, met als collectief doel zo droog mogelijk op de plaats van bestemming te raken. We begrijpen dat van elkaar en geven elkaar wat ruimte, terwijl we elkaar normaal gesproken nauwelijks een meter gunnen. Knus onder regenschermen tolereren we de punten ervan in ons oog en het droogklapperen na gebruik, als een hond na een sprong in de vijver. Parkeerbonnen verweken en lossen vanzelf op. Sporten is in de regen veel lekkerder. Op straat en in de winkel hebben we gespreksstof en op het werk worden bakken koffie gehaald door collega’s. Warmte.

Alles ziet er ook anders uit. De straten worden schemerig en spiegelen. Als je door het raam naar buiten kijkt vertekent het water de vormen buiten, waardoor je snapt dat Monet dacht: ‘Verdomd, dat moet je ook ánders kunnen schilderen.’ Opoe Bep loopt op straat weer zonder bikini en met overjas, maar haar dochter loopt weer zonder zonnebril en toont vrijuit haar hemelsblauwe ogen. De achterkant van de broek is nat, want daar houdt geen enkele paraplu rekening mee. De gel is uit het haar, dat aan het voorhoofd geplakt lijkt. De wangen zijn fris. De ramen van de auto beslaan.

Alles klinkt ook anders. De longen piepen minder zonder al die pollen in de lucht. Het ritme van ruitenwissers geeft rust. Regen tikt gezellig op het zolderraam, ook als je eenzaam bent. Regen zingt als een sereen achtergrondkoor, dat je zo lekker in slaap sust. Voetstappen klinken nat en autobanden smijten met water. Het gegalm van de buurman beperkt zich tot binnenshuis en de tuinfeesten zijn verregend.

Kinderen begrijpen regen. Weinig zeer jonge mensen mopperen als het buiten nat is. Ze vinden het leuk. Het heeft iets rebels. Regen nodigt uit tot gekdoen en je mag legaal nat en vies worden, uitgelaten rennen en springen in plassen. We zijn dat vergeten en mopperen liever als het regent. Denk dan nog even aan dat ‘mooie weertje’ dat wekenlang aanhield en u deed kwijlen en menig bejaarde en zieke voortijdig deed vertrekken. Bedenk nog even dat er landen zijn waar het bijna nooit regent. Ach, en voor u het weet mag u weer bloot naar buiten achter de barbecue.
 
Ik hoop dat dat nog ff duurt.
 
 
image-1024x768