Dag Reitemakersrijge

In 1958 werd een kantoorgebouw geopend om een telefooncentrale van PTT te vestigen. Het gebouw stond aan de Reitemakersrijge in Groningen. Het pand werd ontworpen door architectenbureau Oom en Kuipers. Het bevatte veel technische ruimten die voldeden aan de eisen van die tijd. Trots werd het gebouw in gebruik genomen door 681 werknemers. Er kwam een Districts zaal (DC-1A), een Lokale zaal, een Telefoonzaal 008, een Typekamer, een Hoofdverdeler en een Versterkerstation. De Transmissie Meetdienst, de Districts Schakel Dienst, Storingsdienst met 007 Klanteningang, Montage met Werkvoorbereiding, Sociale Zaken, Opleidingen en de Directie werden er gehuisvest.

Velen vinden mij een ouwe lul, maar gelukkig was zelfs ik in 1958 nog niet geboren. Mijn herinneringen gaan niet verder terug dan 2012. Ik kwam toen, als herintredende KPN-er, in dienst bij KPN Consulting, later mijn weg vervolgend bij KPN Cloud DevOps. In de Reitemakersrijge. Vijfenhalf jaar historie voor mij. Een gebouw waar ik verliefd op werd. Een gebouw lekker in het centrum van Groningen. Het gebouw dat we zelf naar eigen smaak inrichtten. Met z’n allen, op avonden met veel geklieder met verf en allerhande onduidelijke bouwmaterialen. De rijke historie ten spijt: het gebouw werd vooral van óns. Onze expressie lag erin. We hielden er werkbesprekingen en game-party’s. We schoten er mekaar overhoop met Nerf-guns. Maar we werkten er vooral keihard en met z’n allen aan de basis van KPN.

Ja u voelt hem al aankomen; we gaan eruit. Tijden veranderen, we worden kleiner, sneller en wendbaarder en we gaan meer bij elkaar zitten. Naast het verlaten van panden aan de Munnekeholm, Het Hunzehuys en de Henri Dunantlaan in Groningen is nu het vertrek uit de Reitemakersrijge een feit. Het gebouw zelf blijft gelukkig staan, het zal de erven van Oom en Kuipers behagen. Maar het zal opnieuw een metamorfose ondergaan. Er komen woningen in voor studenten, die ongetwijfeld ook weer hun accenten zullen aanbrengen. Van buiten blijft het hetzelfde, binnen vindt de verandering plaats zodat het in een nieuwe context weer bruikbaar is. Een mooi motto voor onszelf trouwens.

Op 24 mei 2018 hielden we een afscheidsfeest. Lekker informeel. Familieleden konden een kijkje nemen. Je kon Fifa spelen, je laten schminken, de kop van Jut eraf rammen of je uitleven op een springkussen. Maar later bleek dat dit meer was bedoeld voor de kinderen. De rest deed zich tegoed aan ijs, barbecue en poffertjes. Een gaaf feest, dat wel. Maar ik ben dan weer zo soft dat ik even omkijk met een vochtig oog.

We gaan weer voorwaarts, we gaan lekker naar De Borg, nog zo’n markant gebouw in Groningen. Maar de Reitemakersrijge is niet meer van ons. Maar gelukkig is er nog een ons. Het wij-gevoel. ‘Ietsje meer of ietsje minder?’ -‘Doe maar een onsje meer.’ Gave jongens en meisjes waar ik mee werk. Tot morgen.

 

 
Mei 2018.