Ze zaten alwéér op het strand. Vanuit haar ooghoeken keek ze steels naar hem. Hij had zijn strandstoel zodanig geplaatst dat hij face-front precies goed zat in de zon. Zijn armen hield hij strak op de leuningen van de stoel. Benen vooruit. Alles kon mooi meekleuren. Want dat scheen het doel van de vakantie te zijn: bruin worden.

Ze zuchtte.
‘Is er wat, schat?’ vroeg hij onmiddellijk. Bewegingsloos evenwel. Ze kneep hem even in zijn arm, maar hij trok hem direct weg en legde hem weer goed in de zon.
Ze pakte een tas en begon erin te rommelen, op zoek naar zonnebrandcrème.
‘Is er wat, schat?’ vroeg hij weer.
Ze reageerde niet.
Hij dommelde in. Ze was er blij om, na het gemopper van die ochtend. Omdat de zon niet scheen.

Ze tuurde over het zoute water van de zee. Haar ogen produceerden ook wat zilt vocht. Ach, wat had het leuk geleken om met Delano op vakantie te gaan. Romantisch. De plaatjes op internet leken ook zo mooi. Hun eerste vakantie samen!

Nu zat ze hier op het strand. De tiende dag op het strand. Vol in de zon, terwijl ze zo snel verbrandde. Maar een parasol vond Delano niet nodig.
‘Bruin staat sexy!’ riep hij maar steeds.
Zin in sexy had hij wel ’s avonds, ja, dat moest ze toegeven. Maar achter de zonnebril op het strand keek hij alleen op als er mooie vrouwen langskwamen. Dat was de enige lichte beweging die ze op een stranddag waarnam.

Er kwamen meer tranen. Ze had heimwee. Hoe anders was Delano thuis. Druk met het vertegenwoordigerswerk, dat wel. En vaak van huis. Ook dat. Maar toch wel lief.

Haar moeder was zo blij voor haar geweest! Ze dacht aan mam. Ze miste haar zo. Ze zou haar straks bellen en opgewekt verslag doen. Ze wou haar niet ongerust maken. Ze wou naar huis, weer aan het werk. Alles was beter dan dit godvergeten oord met van die enge bruine mensen met blauwe tattoos. Luidruchtig hossend bruin biervolk. Ze had moeite Delano ’s avonds bij zich te houden en ze zag zijn verlangende blik bij het horen van die hoempapa.

Ze snikte even.
‘Is er wat schat?’ vroeg Delano. Maar er kwamen net twee dames langs wier lijfelijke beloftes adverteerden. Delano kwam wat omhoog uit zijn stoel.
Lang keek hij ze na.