Het gesprek met Tineke Slagter vond plaats op 16 februari 2011. Bij haar thuis, in Zuidhorn. Zittend aan een grote tafel, met uitzicht op de tuin, vertelt Tineke bevlogen over de lange geschiedenis van het Landelijk EPD, het elektronisch patiëntendossier, dat de politiek wil invoeren. Op de manier waarop minister Schippers en uitvoerende partij Nictiz dit willen doen is veel kritiek.

Voorafgaand aan dit gesprek sprak ik met met Ronald Teeuw, programmamanager EPD bij het Medisch Centrum Leeuwarden. Het doel was om te kijken of er, vanuit de politiek en vanuit de praktijk, een gemeenschappelijk verhaal klonk.

Dat gemeenschappelijk element is er. Tineke’s verhaal lijkt wel op het verhaal van Ronald. Ze komt met vele voorbeelden, ook uit haar huisartspraktijk, waaruit blijkt dat de wet, die de Tweede Kamer al in 2009 goedkeurde, niet zomaar uitvoerbaar blijkt. Beide verhalen staan echter haaks op het wetsvoorstel. Grosso modo schetst de politiek een ideaalplaatje waar de praktijk nog niet aan tegemoet kan komen. Dit besef is gelukkig in de Eerste Kamer goed aanwezig.

We nemen nog een kop thee. Tineke’s man komt net binnen, maar vertrekt nog even weer om boodschappen te halen. De kat komt binnen, maar moet beledigd weer naar buiten omdat ik anders in hysterisch niezen uitbarst. De sfeer is gemoedelijk en tegelijkertijd zakelijk. Ik vind de bevlogenheid waarmee ze praat over de materie geweldig. Volgens mij heeft de politiek mensen als Tineke heel erg hard nodig. Ook ben ik onder de indruk van de dossierkennis van Tineke. Zij helaas nog niet van de mijne. Ik krijg huiswerk mee omdat ik enkele Kamerstukken nog onvoldoende ken.

Ik maak de afspraak dat ik niet rechtstreeks citeer uit het gesprek, maar een artikel schrijf dat ze reviewed. Ook krijg ik een uitnodiging om op 15 maart de zitting in de Eerste Kamer bij te wonen.

Tijdens die zitting geeft minister Edith Schippers aan, na lange betogingen van bijna alle partijen, op 29 maart de vragen te beantwoorden. Opnieuw ben ik daarbij aanwezig. Mooie ervaringen, waarbij Tineke ook veel aan het woord is in de Kamer. De lunch gebruik je ook gewoon tussen de kamerleden in. In de kantine vindt Tineke mijn lunch te karig en vindt ze dat ik er lekker dingen bij moet leggen die ze vervolgens gaat betalen.

Na een lange dag op 29 maart schrijf ik, alle informatie bijeenschrapend in de trein een artikel, dat na review van Tineke en fors woorden schrappen op aangeven van de redactie, op 1 april verschijnt in het Dagblad van het Noorden. Elders op deze site te lezen.


tinekeslagter

Tineke Slagter werd op 27 december 1948 geboren. Tussen 1982 en 1983 volgde zij de huisartsenopleiding, gevolgd door een postdoctorale opleiding psychotherapie en een kadertraining bij de KNMG. Vanaf beging jaren tachtig was Tineke praktiserend huisarts, eerst in loondienst maar sinds 1991 in een eigen praktijk in Zuidhorn. Al meteen vanaf haar afstuderen vervulde Tineke Slagter diverse bestuursfuncties. Eerst bij de Noordelijke Vereniging van Verpleeghuisartsen, later bij de KNMG waar zij eerst voorzitter was van het afdelings- en districtsbestuur in Groningen en tenslotte tussen 2000 en 2002 in het federatiebestuur. In diezelfde periode was zij voorzitter van de Landelijke Huisartsen Vereniging LHV. Vanaf 2002 is Tineke betrokken bij het Comité Zorg voor Iedereen en in 2003 werd zij ook lid van het actiecomité Artsen voor Vrede. Tineke is sinds 10 juni 2003 lid van de SP-fractie in de Eerste Kamer. Zij is vice-voorzitter van haar fractie. Tineke Slagter heeft een dochter en twee zonen.