U heeft geen wekker nodig. Ruw wordt u gewekt door kinderen die lomp bovenop u springen, geen acht slaand op de gevoelige lichaamsdelen. Ach, ondanks dat het zes uur is en u vakantie heeft laat u het bed maar voor wat het is.

Uw vrouw werkt vandaag, en u heeft de kinderen. Van veel mensen mag je niet zeggen dat je oppast op je eigen kinderen. Toch moet u wel degelijk zorgen dat u huis en kinderen heel houdt vandaag. U en uw vrouw willen graag dat de kinderen ook even vakantierust hebben en ook de buitenschoolse opvang even kunnen laten voor wat het is. Na het gebruikelijke heen en weer wringen tussen twee werkgevers is dat tot ieders opluchting weer gelukt. Vandaag is het dus uw beurt.

Zo’n vakantie thuis doet alle opgekropte spanningen en moeizame aanpassingen aan school en allerlei groepsverbanden in een keer ontsnappen. Het gaat er allemaal wat wild aan toe. Persoonlijke ruimte blijkt steeds te krap en de boterham vliegt van het bord, waarbij het zo frappant is dat de belegde zijde dan steevast op de vloer belandt. Sunny side down.

Ook het speelgoed moet het ontgelden en een substantieel deel van de dag bent u bezig met reparatiewerkzaamheden. Beladen onder de aanwijzingen overigens, alle kinderen zijn monteur in spé.

De rest van de ochtend verloopt met veel interventies tussen de partijen en herhaaldelijk zeer overtuigend roept u dat sommige zaken echt niet kunnen.

In de middag wordt het hoogtepunt bereikt als zoon 1 de legodoos omkeert bovenop het gevulde bord van zoon 2, die net op dat moment boos is op een hijskraan en dit apparaat met kracht tegen de vissenkom gooit.

Kijkend naar de naar lucht happende goudvis op de grond voelt u een opperste verbondenheid met het dier.

Dan gaat de bel.

’Joehoe! Kun je even op Martin passen? Moet heel even naar de huisarts!’ kirt de buurvrouw op haar meest amicale toon. Uw dochter deed de deur open en verbaasd kijkt u naar de plas water waar ze in staat met haar sokken.
‘Kijk ik kan staand plassen,’ zegt ze trots.

Later die middag blijkt de kinderfilm een gouden greep te zijn. Het is bijna een uur rustig in de kamer. U heeft de chips weliswaar in de sokken zitten, maar u haalt toch even rustig adem.

Dan gaat de bel weer.

Twee buurkinderen stormen binnen en na nogmaals een belsignaal staat ook de moeder van Martin in de kamer. Allen schreeuwen. De film bereikt net een apotheose en in de straat toetert een vrachtwagen luidkeels. In gedachten prijst u uw werkgever en de goede arbeidsomstandigheden die voor u gecreëerd zijn.

Als uw vrouw thuiskomt en u de verbolgen verhalen over Agnes aanhoort, die weer zat te slijmen bij de baas, denkt u: ‘Ah, lekker even naar buiten en vanavond bier drinken bij Evert.’ Niets blijkt echter minder waar omdat uw vrouw heeft afgesproken om samen met Els naar yogales te gaan.

Als het avond is en de rust is weergekeerd na deze dag als een explosie van leven, neemt u samen met de goudvis een stevige borrel en u voelt zich, moe en beneveld, als een vis in het water.

image33