Voorkom blessures

Als je coach bent op de werkvloer en ook op het voetbalveld, dan vallen de parallellen, maar ook de verschillen, goed op. In deze reeks artikelen worden die parallellen en verschillen beschreven.

Wat is fitheid

Als je als voetbalcoach het team heel veel traint dan beoog je fitte spelers te krijgen. Dat klopt op zich ook wel. Echter let zo’n coach dan slechts op de korte termijn. Over een aantal wedstrijden gemeten zul je de conditie van de spelers wel vooruit zien gaan. Op de middellange termijn zie je helaas vaak blessures ontstaan. In het voetbal onderscheidt men wel fitheid versus frisheid. Als je niet meer fris bent kun je nog wel hard lopen maar ben je toch blessure-gevoelig.
Op de werkvloer geldt dit niet anders. We trainen en coachen werknemers continu want we willen ze fit houden. Toch zien we zeer regelmatig mensen met burn-out klachten. Ze zijn aanvankelijk misschien wel fit, maar niet fris. Wellicht heeft het er ook nog mee te maken dat we werknemers het liefst élke dag een wedstrijd laten spelen.

Kwantiteit en kwaliteit

Op het werk willen we het liefst continue kwaliteit leveren. In praktijk zien we echter dat we veelal sturen op kwantiteit. Het aantal uren aanwezig op het werk, het geproduceerde werk in een sprint of als dag- of weektaak, het aantal dagen ziekteverzuim, enzovoort. We leggen overal een meetlat langs en noemen het metrics. Elke dag die wedstrijd immers.
Als je als voetballer continu traint en langer traint en veel wedstrijden speelt, dan gaat de kwaliteit van het spel achteruit. Je traint liever korter en beter dan langer en slechter. Soms speelt een speler een wedstrijd niet lekker. Je wisselt hem of haar dan. Op het werk gaan we gewoon door.

Model versus maatwerk

Niet het trainingsmodel maar de spelers zijn leidend, eigenlijk een open deur. Maar in praktijk wordt er heel veel getraind volgens een boekje, volgens een bepaalde methode. Niemand vraagt zich blijkbaar (meer) af waarom er eigenlijk een bepaalde oefening wordt gedaan.
Op het werk is dit niet anders. Taken zijn vaak onduidelijk, doelen ontbreken of zijn containerbegrippen. We willen bijvoorbeeld de klant graag tevreden hebben. Maar waarom? Voor de winst? Het merk? De werkgelegenheid? Of toch voor persoonlijke voldoening? En zijn een hoop doelen niet zó onnozel geformuleerd dat je jezelf er niet meer in herkent? Want welke werknemer wil bijvoorbeeld de klant ontevreden hebben? Ik ken ze niet.

Individu boven team

Hoewel op werkvloeren erg vaak wordt gepredikt dat het teambelang boven individueel belang gaat weet je als voetbalcoach dat je team bestaat uit een collectief van individuele kwaliteiten. Om die kwaliteiten aan te boren en optimaal te benutten past een individuele benadering. Ja natuurlijk wel met het collectief belang in het achterhoofd. Maar de individuen zonder meer onderschuiven onder een collectief belang gaat geen gewonnen wedstrijden opleveren. Iedere speler of werknemer heeft een persoonlijke benadering nodig. Waar de een doodloper is en afgeremd moet worden heeft de andere een meer luie aanleg en moet meer gestimuleerd worden met extra loopoefeningen. Om maar wat te noemen. Alleen trainen met collectieve oefeningen verfijnt niet de individuele vaardigheden van een spits of verdediger. Keepers zijn trouwens vaak beter af, met een eigen trainer zelfs.

Externe invloeden

Voortbordurend op bovenstaande wordt zowel in het voetbal als op de werkvloer over het algemeen weinig rekening gehouden met de externe factoren rondom de speler/werknemer. We hebben een contract afgesloten en je draagt je steentje bij aan het team. Jammer toch dat die individuen thuis te maken hebben met een echtscheiding, een net overleden familielid, een verhulde ziekte of een ziek kind, een onverwacht dalende bitcoinkoers of gewoon een nacht met weinig slaap.
We kunnen plannen wat we willen, zo’n figuur speelt of werkt de volgende dag gewoon minder goed. Herinnering aan de contractuele afspraken of dreigen met ontslag of demotie helpen hier over het algemeen niet en werken vaak averechts omdat angst dan op de lopende problemen wordt gestapeld.

Stabiliteit en rust

Naast te weinig aandacht voor de mens achter de speler of de werknemer, is er te weinig aandacht voor herstel. Na een prestatie of een inspanning is herstel nodig, hierin verschillen we van machines. Kracht volgt uit stabiliteit. Van overheidswege zijn hiervoor wel verplichte vrije dagen in het leven geroepen. De vraag is of deze herstelmomenten passen bij de individuele behoefte in relatie tot de prestatiepieken. Het zou een goede zaak zijn, als je dan toch wat wilt meten, om mensen te vragen wat hun status is na een inspanning. Geef eens een cijfer hoe je volgens jezelf nu in je kracht zit en hoe krijgen we dat cijfer weer omhoog eventueel. Voetballers zie je overigens in dit verband niet elke dag een wedstrijd spelen. Van veel werknemers wordt dit wél verwacht, zoals gezegd.

Coach

Natuurlijk komt de coach hier om de hoek kijken. Individuele begeleiding, begeleiding op groepsniveau van een bepaalde positie, weten wat er speelt rondom een persoon, zinnig aan het werk zijn, focus op kwaliteit en zorgen voor voldoende hersteltijd spelen zowel op het veld als op de werkvloer. Zaak is wel dat de coach ook coach wordt in deze zin, met veel minder hiërarchie dan we nu nog vaak zien. Veel bedrijven zijn hier verder mee dan menig voetbalcoach, die eigenlijk manager is.
Voorkom blessures!