Ziek van jezelf

22-03-2020. Lezen we dit überhaupt nog? Want we zijn ‘Corona-moe.’ Onze zwakke geesten kunnen ternauwernood verwerken dat we een week verplicht thuis zijn. ‘Even wat anders hoor, we gaan er even op uit. Even de zinnen verzetten.’ Ja natuurlijk, het virus had datzelfde gevoel en heeft een dag vrij genomen.

Het probleem van teveel vrijheid en wegbezuinigde moraal is dat elk mens keizer is in eigen rijk. We laten ons niets vertellen door een ander. Ja, op het werk nog wel. Angst voor demotie, ontslag of inkomstenderving doet ons nog luisteren naar een ander. Handig is hier ook de positieve profilering, omdat je iets goed doet ten aanzien van het werk in tijden van crisis draagt het voor je het weet in een later stadium bij aan je carrière.

Maar overheidsregels? Hahahaha. We plaatsen liever een sterke bak op social media. ‘Het loopt hier wel los. Geen paniek. Rustig blijven.’ Op zich is dat ook zo. Grappen zijn goed, melige filmpjes doen ons even de mogelijke ellende vergeten. Maar het zijn oppervlakkige opstekers, mensen. We moeten elkaar moed blijven inpraten. Maar grappen worden onze werkelijkheid blijkbaar. Ondertussen zoeken collega’s elkaar op, spelen kinderen in de buurt massaal op straat en zijn winkels, markten en natuur overladen met mensen wier ongefundeerde mening gemeengoed is geworden: ‘Het loopt wel los hier’ en ‘heb je dit plaatje al gezien, hahaha.’

Het land als open inrichting. Een dorpsgek zie je niet meer, we zijn allemaal gek geworden. Dronken van simpelheid, nuchterheid en humor. Maar vooral dronken van eigenwaarde. ‘Ach joh, tachtig procent van de mensen krijgt lichte griepverschijnselen.’ Het zal zo zijn, maar percentages zijn abstract. Het aantal mensen dat we dood laten gaan door ons gedrag is een hard getal. Ons gedrag. Jouw gedrag. Maar daar sta je niet bij stil, want je periferie reikt niet verder dan twintig centimeter. Mocht je zelf in het ziekenhuis belanden dan éis je uiteraard voorrang met de best mogelijke zorg.

We applaudisseren voor de zorg, en ongetwijfeld voor de handhavers als de lockdown een feit is. Misschien vandaag al. En die handhaving zal nodig blijken. Ons gedrag is namelijk de ergste ziekte. We zijn simpelweg vergeten hoe je rekening met een ander moet houden. De moraal is weg. En hoe krijg je oude waarden terug? De collectieve vergetelheid sluit de weg naar ‘samen sterk’ af, geblokkeerd door ego’s als luchtkastelen.